Θρύλοι για την άλωση της Πόλης

1. Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
Όταν μπήκαν οι Τούρκοι στην Πόλη, άγγελος Κυρίου άρπαξε το βασιλιά και τον πήγε σε μια σπηλιά βαθιά στη γη κάτω, κοντά στη Χρυσόπορτα. Εκεί μένει μαρμαρωμένος ο βασιλιάς και καρτερεί να κατεβεί ο άγγελος στη σπηλιά, να τον ξεμαρμαρώσει. Και θα σηκωθεί πάλι ο βασιλιάς και θα μπει στην Πόλη και θα διώξει τους Τούρκους ως την Κόκκινη Μηλιά.


2. Ο ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ
Την ώρα που μπήκαν οι Τούρκοι στην Αγια-Σοφιά δεν είχε τελειώσει ακόμα η λειτουργία. Ο παπάς που έκανε τη λειτουργία πήρε αμέσως το Άγιο Δισκοπότηρο, ανέβηκε στα κατηχούμενα, εμπήκε σε μια θύρα και η θύρα έκλεισε αμέσως. Είναι θέλημα Θεού νʼ ανοίξει μόνη της η θύρα, όταν έλθει η ώρα, και θα βγει από κει ο παπάς, να τελειώσει τη λειτουργία στην Αγια-Σοφιά, όταν θα πάρουμε πίσω την Πόλη.


3. Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ
Την μέρα που πάρθηκε η Πόλη, έβαλαν σʼ ένα καράβι την Άγια Τράπεζα της Αγια-Σοφιάς, να την πάει στην Φραγκιά, για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων.Εκεί όμως στη θάλασσα του Μαρμαρά άνοιξε το καράβι και η Άγια Τράπεζα εβούλιαξε στον πάτο. Στο μέρος εκείνο η θάλασσα είναι λάδι, όση θαλασσοταραχή και κύματα κι αν είναι γύρω. Και το γνωρίζουν το μέρος αυτό από τη γαλήνη, που είναι πάντα εκεί, και από την ευωδία που βγαίνει. Πολλοί μάλιστα αξιώθηκαν να την ιδούν στα βάθη της θάλασσας.


4. ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΛΟΥΚΛΗ
Την ημέρα που έπεσε η Πόλη ένας γέροντας τηγάνιζε ψάρια, και όταν του είπαν «Εάλω η Πόλις», είπε πως για να πιστέψει πως έπεσε η Πόλη, έπρεπε να βγουν τα ψάρια από το τηγάνι. Και Ω! του θαύματος, έτσι έγινε. Πότε άραγε θα ολοκληρωθεί το τηγάνισμα των ψαριών που είναι τηγανισμένα μόνο από την μία τους πλευρά;


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Έρευνα του Πανεπ. Μακεδονίας αποδεικνύει την πολιτική αξιοπιστία του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή

Έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας αποκαλύπτει τον λόγο που ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή κατάφερε με αρκετή ευκολία να εισέρθει και όπως φαίνεται να παραμείνει στην ελληνική Βουλή, αλλά και να διατηρεί υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, αποδεικνύοντας πολιτική σταθερότητα.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή, είναι το μοναδικό κόμμα που δείχνει φερέγγυο σε ότι αφορά την καταπολέμηση των συνεπειών της εγκληματικότητας που πηγάζει από την παράνομη λαθρομετανάστευση'

Σύμφωνα με έρευνα έγινε από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στην ερώτηση ποια πιστεύουν ότι είναι η επίδραση των μεταναστών στην οικονομία της χώρας, το 59% των κατοίκων στο 4ο (Κολωνός, Ακαδημία Πλάτωνος και Σεπόλια ως Πατήσια) και στο 6ο διαμέρισμα, (Πατήσια και Κυψέλη) και το 53% των κατοίκων των υπολοίπων διαμερισμάτων απαντούν ότι θεωρούν πως είναι αρνητική, ενώ το 33% στο 4ο και στο 6ο και το 36% στα υπόλοιπα απαντούν ότι είναι ουδέτερη και το 8% και το 11% αντιστοίχως θεωρούν ότι είναι θετική.

Στην ερώτηση αν πιστεύουν ότι οι μετανάστες υποσκάπτουν ή εμπλουτίζουν την πολιτιστική ζωή της χώρας το 61% των ερωτωμένων στο κέντρο της Αθήνας απαντά ότι την υποσκάπτουν, το 31% έχει ουδέτερη θέση και το 8% πιστεύει ότι την εμπλουτίζουν. Τα ποσοστά για τους κατοίκους των υπολοίπων περιοχών της Αθήνας είναι 52%, 32% και 16% αντιστοίχως.

Σημειώνεται ότι αρνητική είναι η στάση των πολιτών έναντι των μεταναστών και στα υπόλοιπα διαμερίσματα της πόλης.

Αυτό όμως που αποτυπώνει την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής αλλά και των δικαιωμάτων των κατοίκων της Αθήνας είναι ο φόβος που έχει κυριεύσει τους κατοίκους της πόλης αφού δύο στους τρεις δηλώνουν ότι "θα ένιωθα φόβο αν χρειαζόταν να διασχίσω μετά τα μεσάνυχτα το κοντινό μου πάρκο" και το 1/3 του δείγματος δηλώνει ότι "θα ένιωθα φόβο αν χρειαζόταν να μείνω στη διάρκεια του Αυγούστου μόνος στο διαμέρισμά μου για μερικές ημέρες".

Πώς να μην λάβει αυτά τα ποσοστά (και πολύ υψηλότερα μελλοντικά) η Χρυσή Αυγή όταν είναι το μοναδικό κόμμα που δίνει λύσεις στα καθημερινά προβλήματα ασφάλειας των Ελλήνων, όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά σε όλη την Ελλάδα;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Νέα εισβολή ενόπλων σε σπίτι στην Ηλιούπολη

Οι εισβολές στα σπίτια ενόπλων –στη συντριπτική τους πλειοψηφία παράνομων αλλοδαπών- έχουν γίνει πια ένα σύνηθες φαινόμενο στην πρωτοφανή παρακμή που βιώνει η ελληνική κοινωνία, κοινωνία η οποία τις αποδέχεται σχεδόν αδιαμαρτύρητα. Η μερίδα του κοινωνικού συνόλου όμως που υποφέρει περισσότερο είναι αυτό των ηλικιωμένων ανθρώπων που στοχοποιούνται από κάθε λογής εγκληματία.

Σειρά αυτή τη φορά είχε ζευγάρι ηλικιωμένων Ελλήνων 74 και 80 ετών όταν δέχθηκε την επίθεση τα ξημερώματα μέσα στο σπίτι τους στην Ηλιούπολη συμμορίας αγνώστων.

Οι άγνωστοι αφού τραυμάτισαν πρώτα με αιχμηρό αντικείμενο τον Ιρανό οικιακό βοηθό στη συνέχεια διέπραξαν τη ληστεία σε βάρος του ηλικιωμένου ζεύγους. Ο τραυματίας μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Νέα σπείρα από χώρα του Καυκάσου στα χέρια της αστυνομίας

Μόλις εχθές είχαμε γράψει για σύλληψη δύο γεωργιανών «οικονομικών μεταναστών» ύστερα από ληστεία που είχαν πραγματοποιήσει σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στην περιοχή του Π. Φαλήρου. Πριν καλά καλά «στεγνώνει το μελάνι» νέα σπείρα από τη ίδια «θαυμαστή» αυτή χώρα του Καυκάσου, με «έδρα» στην Αθήνα πιάστηκε στα πράσα από την Αστυνομία στον… Πύργο.

Οι γεωργιανοί αυτοί «οικονομικοί μετανάστες» είχαν φύγει για «περιοδεία» σε Μεσσηνία και Ηλεία όπου είχαν διαρρήξει τρία διαμερίσματα στην Καλαμάτα και ένα στον Πύργο.

Μάλιστα οι τέσσερις γεωργιανοί που συνελήφθησαν στον Πύργο, κυκλοφορούσαν με πολυτελές μαύρο αυτοκίνητο το οποίο εντοπίστηκε και κατασχέθηκε από τους άνδρες της Ασφάλειας και μέσα σε αυτή βρέθηκαν τα κλοπιμαία, καθώς και δεκάδες διαρρηκτικά εργαλεία, κατσαβίδια, σκύλες, κόφτες κ.α.

Σε καμία άλλη χώρα του κόσμου που θέλει να σέβεται τον εαυτό της αλλά και τους πολίτες της δεν έχει υπάρχει τέτοια ανοχή –σε σημείο κλινικού μαζοχισμού- απέναντι στους κάθε λογής λαθροεισβολείς που λυμαίνονται την ελληνική κοινωνία καταληστεύοντας και δολοφονώντας Έλληνες πολίτες.

Τα εκατομμύρια των λαθροεισβολέων που έχουν συρρεύσει στη «χώρα» από όλα τα μέρη του κόσμου –τελευταία καταμέτρηση κατέδειξε 94 χώρες (!) καταγωγής των λαθροεισβολέων- έχουν δημιουργήσει κλίμα ασφυξίας και απόγνωσης στην ελληνική κοινωνία, κλίμα που κανείς δεν αντιλαμβάνεται πλην ελαχίστων. Από την άλλη η αριστερά συνεχίζει να «χαϊδεύει»απαράδεκτα, εγκληματικά τόσο τους παράνομους αλλοδαπούς -προφανώς τους βλέπει ως μελλοντικούς της ψηφοφόρους- όσο και κάθε συμπαθούντα αυτών, αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο.

Όπως κατ΄ επανάληψη έχουμε αναφέρει από αυτό εδώ το χώρο του defencenet.gr η κατάσταση δυστυχώς δεν πρόκειται να βελτιωθεί, αντίθετα πρόκειται να επιδεινωθεί ακόμη πιο πολύ. Δεκαεννέα οι Έλληνες νεκροί από την αρχή του χρόνου από τους λαθροεισβολείς, δεκάδες οι εισβολές σε σπίτια, οι ληστείες. Και όμως στη "χώρα" αυτή όλοι δείχνουν ότι βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης αφασίας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Δευτέρα 28 Μαΐου 1453: Οι τελευταίες τραγικές ώρες της Βασιλεύουσας

Είναι βράδυ της 28ης Μαΐου 1453. Μόλις έχει τελειώσει η δοξολογία μπροστά από την εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας φτιαγμένης από τον Απόστολο Λουκά, αφού όλοι έψαλλαν – ωΐμέ! – για τελευταία φορά τον Ακάθιστο Ύμνο, αναχωρούν για τις επάλξεις αυτοί που θα υπερασπίζονταν τα Θεοφύλακτα Τείχη που προστάτεψαν για 1000 χρόνια τη Πόλη των Κωνσταντίνων. Όλοι έλαβαν τη Θεία Ευχαριστία, κοινώνησαν μέσα στην Πορφυρογέννητο Ιουστινιανή της του Θεού Σοφίας την μεγάλη Εκκλησιά τη καρδιά του παγκόσμιου Χριστιανισμού! Το σύμβολο του μεσαιωνικού Ελληνισμού! Ζήτησαν συγχώρεση ο ένας από τον άλλον χιλιάδες κόσμος, όσο ορθόδοξοι και καθολικοί ιερείς τελούσαν τη Θεία Λειτουργία μέσα στο Ναό.
Ο αυτοκράτορας έγινε αντιληπτός μόλις για λίγα λεπτά από το θεοσεβούμενο πλήθος. Το βάρος της ευθύνης του να σώσει ένα έθνος, μια τιμή, μια χιλιόχρονη ιστορία, τη μνήμη των Κωνσταντίνων, τον ελληνικό πολιτισμό, όλα αυτά μαζί με το γρίφο της υπεράσπισης της Πόλης και την επίλυση του σχεδίου άμυνας φορτώνουν τον έσχατο αυτοκράτορα με «’Ακάνθινο Στέφανο»…
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν τη συναισθηματική φόρτιση αυτού του υπερήφανου λαού που η ελπίδα του προς το Θεό του αποτρέπει φρικαλέες σκέψεις του τι πρόκειται να επακολουθήσει! Στην Πόλη βασιλεύει σιγή… Μια νεκρική σιγή πού παγώνει το αίμα όλων αυτών πού μέσα τους αρχίζει μια αγωνία πού θα μετατραπεί σε επιθανάτιο ρόγχο…
Ο αυτοκράτορας αφού έφυγε από την Αγία Σοφία κατευθύνεται στο ανάκτορο των Βλαχερνών πάνω στο άλογό του. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Το κεφάλι του πάει να σπάσει από τη τρομερή σκέψη. «Είναι θέλημα θεού η Πόλη να τουρκέψει;»…Αφού φτάνει στο ανάκτορο, εκεί συγκεντρώνει την οικογένειά του και όλους όσους υπηρέτησαν πιστά το σπίτι του. Με πατρική στοργή τους αγκαλιάζει έναν έναν και τους ζητά να τον συγχωρέσουν. Αφού βαθειά συγκινημένοι τον χαιρετούν όλοι για τελευταία φορά ο ίδιος φεύγει με το άλογό του και εσπευσμένα πάει στις επάλξεις για τη τελευταία επιθεώρηση των αμυντικών θέσεων. Είναι αργά τη νύχτα. Τα άγρυπνα μάτια των σκοπών χαμογελούν πού τον βλέπουν. Υπάρχει ακόμα ελπίδα πιστεύουν. Ο Θεός, ο Αυτοκράτορας, ο λαός, το Δίκαιο είναι μαζί τους!

Μεσάνυχτα, φρενιτικά κτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών της Βασιλεύουσας, της Αγίας Σοφίας, των Αγίων Αποστόλων, ακούγονται όλες από τις εκκλησιές κατά μήκος του δρόμου του Επτάσκαλου. Ποιός άραγε μια τέτοια στιγμή θα είχε ύπνο όταν πυκνά σύννεφα μαύρα έχουν κάνει τη νύχτα, τη τελευταία, σκοτάδι κόλασης με απαίσια όρνια να πλανώνται πάνω από την υπερήφανη Πόλη;
Η οθωμανική επίθεση ξεκινάει μετά τα μεσάνυχτα. Είναι πια η 29η Μαΐου 1453. Κύματα γενίτσαρων πού το ένα ακολουθεί το άλλο επιτίθενται με πολεμικές κραυγές, ήχους ταμπούρλων, σαλπίγγων, πίπιζων, που γεμίζουν με το θόρυβό τους τον αέρα τού πέπλου της σκοτεινής νύχτας…
 (Αποσπάσματα από το άρθρο «28-29 Μαΐου 1453 – Το αιώνιο πένθος του Ελληνισμού..» του Ραφαήλ Διαμαντή)

Άγνωστες μορφές του Ελληνισμού: Θεόδωρος Καρυστινός

Θεόδωρος Καρυστινός ένας από τους τελευταίους υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης

Ένας βροντερός ήχος έσχισε τον αέρα με πάταγο γκρέμιζοντας μέρος του τείχους. Ήταν η φοβερή και τρομερή βομβάρδα του Ούγγρου μηχανικού Ουρβάνου, που έριχνε τα τείχη σαν να ήταν φτιαγμένα από άμμο. Τα τείχη της Κωνσταντινούπολης -χερσαία και θαλάσσια- είχαν 23 χιλιόμετρα μήκος και ήταν περικυκλωμένα από 300.000 στρατιώτες και βοηθητικούς τούρκους, Έλληνες εξωμότες, Βενετούς, Γενουάτες, γενίτσαρους και βέβαια μουσουλμάνους από όλα τα μήκη και τα πλάτη του ισλαμικού κόσμου που ήρθαν για να λαφυραγωγήσουν το κουφάρι της αυτοκρατορίας των Ελλήνων.

Οι Έλληνες και ξένοι υπερασπιστές που βρίσκονταν εντός των τειχών της Πόλης ήταν περίπου 7.000 και από αυτούς οι 5.000 ήταν Έλληνες και οι 2.000 ξένοι. Απ' αυτούς οι 700 περίπου ήταν κατάφρακτοι Γενουάτες με αρχηγό τον ανδρείο Ιωάννη Ιουστινιάνη. Αυτές ήταν οι δυνάμεις των αντιμαχομένων στρατών εκείνο τον τρομερό Μάϊο του 1453.

Η Πόλη ήταν πλέον μια σκιά του παλιού ένδοξου εαυτού της και από τους περίπου 1.000.000 κατοίκους που είχε τον 6ο με 9ο μ.Χ. αιώνα, το 1453 είχε φτάσει να έχει 50 με 55.000 πληθυσμό. Τα τείχη είχαν ρημάχτει από τον συνεχή και ανηλεή βομβαρδισμό από τα κανόνια των οθωμανών. Πολλά τμήματά του είχαν πέσει και οι δυστυχείς υπερασπιστές τους, αναγκάζονταν να τα γεμίζουν με ξύλα, βαρέλια με χώμα και πέτρες, κλαδιά, σακιά και ό,τι άλλο υλικό θα μπορούσε να γεμίσει το κενό. Μπροστά από τα τείχη υπήρχε μια τάφρος φάρδους 20 μέτρων και προχωρώντας προς την πόλη ήταν το εξωτερικό τείχος ύψους 7 μέτρων και πιο μέσα το εσωτερικό τείχος που ήταν 22 μέτρα ύψος. Κάθε πύλη της Πόλης είχε και ένα επικεφαλής υπερασπιστή της, όπως και έναν οθωμανό που προσπαθούσε να την εκπορθήσει.

Οι πύλες της Πόλης άρχιζαν από την Προποντίδα και κατέληγαν στον Κεράτιο κόλπο. Με την σειρά ήταν η Χρυσή πύλη που την υπεράσπιζε ο Ανδρόνικος Καντακουζηνός και απέναντί της είχε τον Έλληνα εξωμότη Μαχμούτ Μπέη. Μετά ήταν η πύλη της Σηλυμβρίας που την υπερασπίζονταν οι Γενουάτες και Βενετοί και απέναντί τους είχαν τον Ισαάκ πασά με τα στρατεύματα από την Ασία. Στην συνέχεια ήταν η πύλη του Πολυανδρίου που την υπεράσπιζαν οι τρεις Ιταλοί αδελφοί Boccardi, Τρωίλος, Παύλος και Αντώνιος, ενώ απέναντί τους είχαν τον Σαρατζιά πασά. Μετά ήταν η πύλη του Αγίου Ρωμανού που την υπεράσπιζε με την παρουσία του ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος μαζί με τον Ιωάννη Καντακουζηνό και τον Γενουάτη Ιωάννη Ιουστινιάνη και απέναντι τους είχαν το κύριο σώμα του οθωμανικού στρατού και τον ίδιο τον Μωάμεθ Β'. Η επόμενη πύλη ήταν του Χαρισίου (Ανδριανούπολης) που την υπεράσπιζαν ο Λεοντάρης Βρυέννιος και ο Fabucci Corner μαζί με Ιταλούς, έχοντας απέναντί τους τον Χαλήλ πασά. Στην τελευταία πύλη προς τον Κεράτιο, την Χαρσία, έστεκε πάνω στα τείχη σαν γίγαντας με το τόξο του ο Θεόδωρος Καρυστινός , άντρας γενναίος από την γη της Καρύστου της Εύβοιαςπου είχε απέναντί του τον Καρατζά πασά που ήταν στρατηγός όλων των ευρωπαικών δυνάμεων. Από την θάλασσα έσφιγγε την θηλιά ο βούλγαρος Μπαλτόγλου πασάς.

Απ' την Πόλη ακούγονταν οι θρήνοι και οι κατάρες που έριχναν οι αμυνόμενοι στους πολιορκητές. Αυτήν ήταν η κατάσταση της Πόλης. Οι οβίδες των κανονιών πέφταν σαν το χαλάζι πάνω στα τείχη καταστρέφοντας και σκοτώνοντας ό,τι και όποιους βρίσκονταν μπροστά τους. Η μεγάλη βομβάρδα του Ουρβάνου που την έσερναν 60 βόδια και έριχνε λίθινα βλήματα βάρους 700 κιλών κονιορτοποιούσε τα τείχη.

Η τάφρος είχε γεμίσει με πτώματα οθωμανών και των συμμάχων τους, καθώς και με χώμα που έφερναν για να την κλείσουν. Ο Θεόδωρος από τα τείχη έριχνε συνεχώς τα βέλη του εναντίον των βαρβάρων, παρότι η χορδή του τόξου του είχε ανάψει από την πολλή χρήση. Όταν οι τούρκοι έβαζαν τις κλίμακες (σκάλες) στα τείχη για να ανεβούν, ο Θεόδωρος μαζί με τους άλλους υπερασπιστές, τους έριχναν βέλη, μεγάλα λιθάρια που είχαν πέσει από τα τείχη, καυτό λάδι και ό,τι άλλο είχαν διαθέσιμο. Οι τούρκοι υποχωρούσαν μπροστά στην γενναιότητα του Θεόδωρου που έσωζε τα τείχη. Την 18η Μαίου οι τούρκοι κατασκεύασαν έναν τριόροφο πύργο για να πλήξουν τα εξωτερικά τείχη. Τον πύργο τον σκέπασαν με δέρματα από καμήλες και βουβάλια για να μην πυρποληθεί από τους αμυνόμενους. Από κάτω ο πύργος αυτός είχε μια τρύπα και από εκεί οι οθωμανοί έριχναν χώμα και πέτρες για να γεμίσουν την τάφρο για να ήταν βατή για τον στρατό τους. Είχε έναν προστατευόμενο δρόμο που πήγαινε ως εκεί με ασφάλεια τους στρατιώτες. Ο πύργος αυτός ήταν απέναντι από την πύλη του Αγίου Ρωμανού και έκανε μεγάλη ζημιά στην ήδη καταπονημένη πύλη από τους συνεχείς βομβαρδισμούς. Ο πύργος έπρεπε να καταστραφεί με κάθε κόστος. Όταν η νύχτα έπεσε βαριά πάνω από την σκληρά δοκιμαζόμενη Πόλη, ο Θεόδωρος πήρε τις αποφάσεις του και μαζί με τα παλληκάρια του μεταμφιέστηκαν σε οθωμανούς στρατιώτες. Γλίστρησαν αθόρυβα στο σκοτάδι έξω από το εξωτερικό τείχος.

Ακροπατώντας ανάμεσα στα κουφάρια των οθωμανών που είχαν πλυμμηρήσει την τάφρο και σκοντάφτοντας σε διάφορα αντικείμενα, έφτασαν επιτέλους στον πύργο. Ο Θεόδωρος Καρυστινός έριξε στην βάση του πύργου πυρίτιδα και πήγε πάλι πίσω στα τείχη αφήνοντας μια λεπτή μαύρη γραμμή πυρίτιδας πίσω του. Πήρε έναν πυρσό και άναψε την πυρίτιδα. Σε λίγα λεπτά με έναν εκκωφαντικό κρότο τινάχτηκαν στον αέρα ξύλα, δέρματα και χώμα. Οι υπερασπιστές της Πόλης πανυγήρισαν. Άλλωστε δεν θα είχαν πολλές στιγμές να πανυγηρήσουν από εκεί και πέρα.
Ο Μωάμεθ βλέποντας την έκρηξη μέσα στην νύχτα και τον πύργο που με τόσο κόπο είχαν φτιάξει να καίγεται, διέταξε να αποκεφαλίσουν αυτούς που τον έφτιαξαν και τον φυλούσαν. Τα κεφάλια τους τα κάρφωσαν σε πασσάλους στο σημείο του πύργου. Αυτά άλλωστε ήταν τα νέα ήθη που έφερναν οι τούρκοι από την Ασία στην χερσόνησο του Αίμου.
Οι μέρες κυλούσαν βασανιστικά για τους υπερασπιστές της Πόλης, τα τείχη είχαν καταρεύσει, ανάμεσα στην πύλη του Αγίου Ρωμανού και στην πύλη του Χαρισίου (Ανδριανουπόλης), είχαν καταρρεύσει τέσσερις πύργοι, δημιουργώντας ένα μεγάλο κενό στην άμυνα της Πόλης. Οι υπερασπιστές γέμιζαν τα κενά με κάθε είδους υλικό, χώμα και κλαδιά. Η κατάσταση πλέον ήταν κάτι παραπάνω από τραγική για τους Έλληνες και τους Ιταλούς συμμάχους τους. Ένας άντρας υπερασπιζότανε 3 πολεμίστρες, ενώ οι τούρκοι ανανεώνονταν συνεχώς με νέες εμπειροπόλεμες εφεδρείες. Όταν η 28η Μαίου έφτασε, οι υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης ήταν αποκαμωμένοι από τις συνεχείς μάχες και το φτιάξιμο των τειχών. Στην Πόλη έκαναν λιτανείες ορθόδοξοι και καθολικοί μαζί, συναισθανόμενοι την κοινή τους μοίρα. Στην Αγία Σοφία έγινε η τελευταία λειτουργία, με το πλήθος ανάστατο να ζητά την βοήθεια του Θεού. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μαζί με τα αδέλφια του, τους συγγενείς του και τον Θεόδωρο προσευχήθηκαν και μετάλαβανε των αχράντων μυστηρίων. Η νύχτα ήταν κατανυκτική.

Με το πλήρωμα του χρόνου, ο καθένας πια πήγε στην θέση που είχε ορισθεί, μην ξέροντας αν θα ξαναδεί τα αγαπημένα του πρόσωπα. Οι υπερασπιστές των εξωτερικών τειχών έκλεισαν τις πύλες και τις πυλίδες του εσωτερικού τείχους για να μην έχουν καμμία ελπίδα ότι θα γύριζαν πίσω αν έχαναν την μάχη στα τείχη. Η γενναιότητα και η αυταπάρνηση σκέπαζαν τους υπερασπιστές των εξωτερικών τειχών με αυτήν τους την απόφαση. Ο Θεόδωρος με το τόξο και τα βέλη του ήταν κι αυτός έτοιμος πάνω στα τείχη.

Από το απέναντι στρατόπεδο όλες οι φωτιές ήταν σβησμένες και δεν ακουγότανε ούτε ψίθυρος σε αντίθεση με τις προηγούμενες μέρες που επικρατούσε πανδαιμόνιο. Οι υπερασπιστές έσφιγγαν τα ξίφη και τα δόρατα στα χέρια τους περιμένοντας την επίθεση. Το σκοτάδι ήταν πηχτό και πλέον ήταν μεσάνυχτα. Μια αποπνικτική ομίχλη σηκώθηκε ωσάν βγαλμένη από τον Άδη και κύκλωσε την Πόλη. Ξαφνικά μέσα στην σιγαλιά ακούστηκε το σήμα της επίθεσης. Πρώτοι επιτέθηκαν με ένα σπαθί στο χέρι 50.000 άτακτοι χριστιανοί όλων των εθνών μαζί με τους βαζιβούκους (άτακτους τούρκους) που δεν είχαν καμιά θωράκιση να τους προστατεύει.

Οι υπερασπιστές των τειχών τους υποδέχτηκαν με καταιγισμό βελών και λίθων. Όσοι οθωμανοί υποχωρούσαν τους περίμεναν οι τσαούσηδες από πίσω και τους κατέκοπταν.Ο Θεόδωρος δεν άφησε στιγμή το τόξο από τα χέρια του χτυπώντας αλύπητα τους εισβολείς. Η Πόλη άντεχε ακόμη, αλλά η νύχτα αναμενόταν μακρά.
Το δεύτερο κύμα ήταν ο τακτικός οθωμανικός στρατός, περίπου 50.000, που όρμηξαν σαν χείμαρρος στα τείχη. Οι μάχες πια γίνονταν σώμα με σώμα πάνω και ανάμεσα στα γκρεμισμένα τείχη. Οι νεκροί έπεφταν σαν φθινοπωρινά φύλλα. Οι Έλληνες όμως είχαν δυνάμεις παρ' όλη την κούραση. Ο Θεόδωρος ξάπλωσε πολλούς βαρβάρους με τα θανατηφόρα βέλη του, αλλά οι τούρκοι ήταν μια ανάσα από την Χαρσία πύλη που υπερασπιζόταν. Η Πόλη άντεξε και στο δεύτερο κύμα. Λίγο μετά το πρώτο λυκαυγές του ήλιου έλουσε την πόλη, καθώς ο Μωάμεθ άφριζε από το κακό του βλέποντας μια πόλη σχεδόν κατεστραμμένη να αντιστέκεται ακόμη. Πήγε στους γενίτσαρους και τους εξόρκισε να πολεμήσουν για την πίστη του Αλλάχ και να καταλάβουν την Πόλη. Οι γενίτσαροι με τα λευκά σαρίκια φωνάζοντας το “ο Αλλάχ είναι μεγάλος και μοναδικός προφήτης του ο μωάμεθ”, εφόρμησαν το πρωί της 29ης Μαΐου στα γκρεμισμένα τείχη. Οι υπερασπιστές έψαλλαν το “τη υπερμάχω στρατηγώ τα νηκητήρια” σαν ύστατη προσευχή στην προστάτρια της πόλης, την Παναγία. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έφιππος έτρεξε μαζί με τους στρατιώτες του προς την μεριά των τειχών που είχαν καταρρεύσει και χάθηκε μέσα στον όχλο των γενίτσαρων, βαδίζοντας προς την αθανασία των θρύλων της φυλής. Μια πόρτα, η κερκόπορτα που η μισή ήταν κάτω από το επίπεδο του εδάφους στο εσωτερικό τείχος ξεχάστηκε ανοιχτή. Την είδαν οι γενίτσαροι και μπήκαν 50 μέσα. Αφού πέταξαν κάτω από τα τείχη τις σημαίες με τον δικέφαλο αετό και το λιοντάρι του αγίου Μάρκου, το σύμβολο της Βενετίας, έστησαν την σημαία με την ημισέληνο. Η Πόλη πια είχε χαθεί. Ο Θεόδωρος αγωνίστηκε μέχρι το τέλος αλλά μάταια. Οι γενίτσαροι ήταν πολύ περισσότεροι και ξεκούραστοι, έπεσαν όλοι μαζί επάνω του και τον κομμάτιασαν με τα γιαταγάνια τους.
Η Κωνσταντινούπολη παραδόθηκε στην σφαγή, την λεηλασία και την φωτιά. Επακολούθησαν απερίγραπτες σκηνές βγαλμένες από την κόλαση του Δάντη. Δεν έμεινε τίποτε όρθιο. Γυναίκες, κορίτσια και νεαρά αγόρια ατιμάστηκαν με τον χειρότερο τρόπο, γέροντες φονεύθηκαν με τον αγριότερο τρόπο, εκκλησίες παραδόθηκαν στην φωτιά και την λεηλασία. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχίζονταν το όργιο της λεηλασίας, της σφαγής και της ατίμωσης. Τους νέους τους συγκέντρωναν για να τους πουλήσουν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής και τους γέρους τους σκότωναν σύμφωνα με τις εντολές των χοτζάδων που είχαν δώσει στους μαχητές του Ισλάμ. Η μεγάλη αυτοκρατορική βιβλιοθήκη κάηκε συθέμελα από τους αγροίκους της στέππας. Αυτή ήταν η μοίρα της τρισενδόξου επταλόφου Κωνσταντινούπολης.

Αυτό το κείμενο αφιερώνεται σε όλους τους Έλληνες και Λατίνους που έμειναν μέχρι τέλους πάνω στα τείχη και τα υπερασπίστηκαν βάζοντας τα στήθη τους μπροστά για να σώσουν την βασιλεύουσα από τα στίφη των βαρβάρων, μην λογαριάζοντας τις ζωές τους, τις οικογένειές τους και τις περιουσίες τους, τηρώντας τον γνωστό όρκο “μέχρι τελευταίας ρανίδος τους αίματος μου θα υπερασπισθώ την πατρίδα”. Τους στεφανώνει η αιώνια δόξα και όσα χρόνια και αν περάσουν αυτοί θα στέκονται ακλόνητοι στα υψηλότερα βάθρα του Ελληνισμού σαν τα λαμπρότερα παραδείγματα θάρρους και αυταπάρνησης στους αιώνες των αιώνων.

Πυρήνας Καβάλας
Αίας ο Τελαμώνιος

Πηγή : http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/agnwstes-morfes-tou-ellhnismou-theodwros-karustinos#.T8OvtNV1D3R

Δεν σταματά η κατρακύλα - Κάτω από τις 500 μονάδες ο γ.δ.

Μέγεθος κειμένου

Διαδώστε αυτό το άρθρο,,phgh newsit.gr